Eισαγωγικά

Η πόλη μου

Τη νύχτα, που τα φώτα σβήνουν, η πόλη μου είναι

ένας άνθρωπος που σηκώνεται απ’ το κρεβάτι

για ν’ ατενίσει το σκοτάδι.

Τη μέρα η πόλη μου είναι ο γιός ενός ονειροπόλου.

Που έγινε ο σύντροφος για τους κλέφτες και τις

πόρνες.

Που απαρνήθηκε τον πατέρα του.

Η πόλη μου είναι ένας αδύνατος, μικροσκοπικός

γεροντάκος, που μένει σε μια κάμαρα σ’ ένα βρώμικο

σοκάκι. Φοράει μασέλες που δεν εφαρμόζουν κι όταν

τρώει, ένα ανατριχιαστικό κροτάλισμα ακούγεται.

Δεν μπορεί να βρει γυναίκα και μαζεύει απ’ το δρόμο

γόπες και πούρα.

Η πόλη μου ζει στις στέγες των σπιτιών.

Μια γυναίκα ήρθε στην πόλη μου και την πέταξε κάτω

απ’ τις στέγες σ’ ένα σωρό κοτρώνες.

Όσοι μένουν στην πόλη μου λένε πως από μόνη της

έπεσε.

Οι Συνεργοί του Θεού

Σ’ ένα εμπνευσμένο μήνυμά του, πέρα από τα τετριμμένα ευχολόγια των ημερών, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είπε μεταξύ άλλων:

Δεν είναι καθόλου τυχαίον, ότι πριν ο νεωτερικός πολιτισμός κατανοήση και εγκαθιδρύση τον άνθρωπον ως δημιουργόν της ιστορίας, οι πιστοί εκλήθησαν να καταστούν «Θεού συνεργοί»

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, που προέρχεται από την πρώτη προς Κορινθίους επιστολή του Παύλου, επαναδιατυπώνεται αυτό που συγκροτήθηκε ως ιστορική συνείδηση από τον Ηρόδοτο τον 5ο π.Χ. αιώνα. Την περίοδο εκείνη ο Πατέρας της Ιστορίας, διασκευάζοντας τη δράση του Σόλωνα, ο οποίος εφάρμοζε θετικά το δίκαιο, μετέθεσε το μεταφυσικό στα χέρια των ανθρώπων1. Από τότε οι άνθρωποι, απελευθερωμένοι από το εξωλογικό άγχος, γίνονται υπεύθυνοι για τις πράξεις τους.

Απρέπεια

Απρέπεια

Li frere, li mestre du Temple

Qu’estoient rempli et ample

D’or et d’argent et de richesse

Et qui menoient tel noblesse,

Où sont il? que sont devenu?

(Cronique à la suite du roman de Favel)

Σελίδα 1 από 44

Πνευματικά Δικαιώματα

   Ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε. Σας υπενθυμίζουμε τα σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα. Παρακαλούμε σεβαστείτε τα. Ως πράξη αντίστασης.     

  

Facebook Like

Επικοινωνία