03:02  Σάββατο, 10  Δεκέμβριος  2022 
elendetr

Αφγανιστάν: Η Επόμενη Μέρα.

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2021 15:27
Διαβάστηκε 306 φορές
Αφγανιστάν: Η Επόμενη Μέρα. Wang Yi και Mullah Abdul Ghani Baradar, Πεκίνο, 28 Ιουλίου 2021.

In der internationalen Politik geht es nie um Demokratie oder Menschenrechte.

Es geht um die Interessen von Staaten. Merken Sie sich das, egal, was man Ihnen im Geschichtsunterricht erzählt.*

Egon Bahr, 13 Dezember 2013, Rhein Necker Zeitung.

Στις 28 Ιουλίου, ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Wang Yi συναντήθηκε με μια αντιπροσωπεία των Ταλιμπάν με επικεφαλής τον Mullah Abdul Ghani Baradar στο Πεκίνο. Ο 53-χρονος Mullah Abdul Ghani Baradar, έμπιστος και υπαρχηγός του Mullah Omar, που είχε αρχίσει την αγωνιστική του δράση ως Μουτζαχεντίν κατά των σοβιετικών εισβολέων τη δεκαετία του 1980, θεωρείται ο ηγέτης των νικητών Ταλιμπάν.

Αν και ήταν γνωστό ότι το Πεκίνο διατηρούσε σχέσεις με τους Ταλιμπάν, στη δημοσιότητα που δόθηκε στη συνάντηση το γεγονός χαρακτηρίστηκε, μάλλον υποκριτικά, ως ασυνήθιστο. Στη συνέχεια θα φανούν οι οικονομικοί λόγοι της δυσανεξίας των δυτικών απέναντι στους Ταλιμπάν. Οι πολιτικά αφελείς και οι ιστορικά αδαείς μπορούν να πιστεύουν ότι η απέχθεια των δυτικών προς τους Ταλιμπάν έχει ανθρωπιστικό υπόβαθρο.

Πέρα από τις συνηθισμένες διπλωματικές κοινοτοπίες, ο Wang Yi χαρακτήρισε τους Ταλιμπάν: Μια σημαντική στρατιωτική και πολιτική δύναμη στο Αφγανιστάν και επίσης ως μια ομάδα που: αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία ειρήνης, συμφιλίωσης και ανοικοδόμησης της χώρας.

Στην αντιφώνησή του ο Mullah Abdul Ghani Baradar επισήμανε ότι: Οι Ταλιμπάν ελπίζουν ότι η Κίνα θα εμπλακεί περισσότερο στη διαδικασία ειρήνης και συμφιλίωσης του Αφγανιστάν και θα αναλάβει έναν σπουδαιότερο ρόλο στη μελλοντική ανασυγκρότηση και οικονομική ανάπτυξη. Επιπλέον πρόσθεσε ότι: Οι Αφγανοί Ταλιμπάν θα κάνουν επίσης τις δικές τους προσπάθειες για την προώθηση ενός ευνοϊκού επενδυτικού περιβάλλοντος.

Τα σύνορα της Κίνας με το Αφγανιστάν περιορίζονται στο Διάδρομο Wakhan, που έχεις μήκος μόλις 210 χλμ και πλάτος από 20 έως και 60 χλμ. Ενώ το μήκος των συνόρων μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, η θέση του Διάδρομο Wakhan είναι αυτό που τον καθιστά γεωπολιτικά καθοριστικό.

Ο Διάδρομος Wakhan συνδέει την επαρχία Xinjiang της Κίνας με την επαρχία Badakshan του Αφγανιστάν, με το Τατζικιστάν στα βόρεια και το πακιστανικό Khyber Pakthunkhwa και το Κασμίρ στο νότο. Το ορεινό έδαφος στην περιοχή είχε κάνει τον διάδρομο Wakhan ένα δύσκολο μέρος για την κατασκευή οδικών δικτύων.

Ωστόσο, η τοποθεσία του είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια και τη βιωσιμότητα του Οικονομικού Διαδρόμου Κίνας-Πακιστάν (CPEC), που αποτελεί ένα βασικό μέρος της μεγαλύτερης κινεζικής πρωτοβουλίας Belt Road (BRI). Ένα άρθρο του Ινστιτούτου Lowy της Αυστραλίας εξηγούσε τη σημασία του Wakhan: Το λιμάνι του Gwadar στο Πακιστάν σηματοδοτεί την αρχή αυτού του διαδρόμου (CPEC) και η άκρη του Wakhan σηματοδοτεί το σημείο εισόδου για το CPEC στην Κίνα.

Ο Διάδρομος Wakhan ήταν μια διαδρομή που χρησιμοποιούσαν μαχητές Ουιγούροι μαχητές που αντιτίθενται στην κυριαρχία των Κινέζων στην επαρχία Xinjiang. Η Κίνα είχε εκφράσει φόβους ότι το έδαφος που ελέγχεται από τους Ταλιμπάν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από ομάδες Ουιγούρων, όπως το Ισλαμικό Κίνημα Ανατολικού Τουρκεστάν (ETIM). Στην πραγματικότητα, κατά τη συνάντησή του με τον Baradar, ο Wang είχε τονίσει: Ελπίζουμε ότι οι Αφγανοί Ταλιμπάν θα αποστασιοποιηθούν από τις τρομοκρατικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ETIM (Ισλαμικό Κίνημα Ανατολικού Τουρκεστάν) και θα τις αντιμετωπίσουν αποφασιστικά και αποτελεσματικά για την άρση των εμποδίων και θα διαδραματίσουν θετικό ρόλο στη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για ασφάλεια, σταθερότητα, ανάπτυξη και συνεργασία στην περιοχή.

Η διασφάλιση του Διαδρόμου Wakhan θα βοηθούσε την Κίνα να ελέγξει τη δραστηριότητα των μαχητών Ουιγούρων, διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια του CPEC. Πολλά έργα που συνδέονται με το CPEC έχουν δεχθεί επιθέσεις στο Πακιστάν τα τελευταία χρόνια. Το CPEC, το οποίο είναι ένα δίκτυο οδικών και σιδηροδρομικών συνδέσεων, δημιουργείται με εκτιμώμενο κόστος 62 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το έργο προορίζεται να δώσει στην Κίνα πρόσβαση από ξηράς στην Αραβική Θάλασσα, ενισχύοντας τις εμπορικές προοπτικές στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ευρώπη, μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο ταξιδιού.

Και δεν είναι μόνο η γεωγραφική θέση που καθιστά τη χώρα σημαντική για την Κίνα. Το Αφγανιστάν διαθέτει τεράστια κοιτάσματα χρυσού, σιδήρου, χαλκού, ψευδαργύρου, λιθίου και άλλων σπάνιων γαιών, με αξία που εκτιμάται πάνω από το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια.

Σύμφωνα με το περιοδικό εξωτερικής πολιτικής The Diplomat: Το Αφγανιστάν μπορεί να κατέχει 60 εκατομμύρια μετρικούς τόνους χαλκού, 2,2 δισεκατομμύρια τόνους σιδηρομεταλλεύματος, 1,4 εκατομμύρια τόνους σπάνιων γαιών (REE) όπως λανθάνιο, δημήτριο, νεοδύμιο και φλέβες αλουμινίου, χρυσού, ασημιού, ψευδαργύρου και υδραργύρου.

Οι σπάνιες γαίες χρησιμοποιούνται για την κατασκευή βασικών εξαρτημάτων τηλεφώνων, φωτογραφικών μηχανών, δίσκων υπολογιστών, τηλεοράσεων και άλλων συσκευών ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Εννοείται ότι έχουν ευρύτατες εφαρμογές στην τεχνολογία των καθαρών μορφών παραγωγής ενέργειας και στην αμυντική βιομηχανία.

Το Αφγανιστάν διαθέτει και τεράστια αποθέματα λιθίου σε επαρχίες όπως η Γκάζνι, η Χεράτ και το Νίμροζ. Το λίθιο είναι ένα βασικό συστατικό στην κατασκευή των μπαταριών ιόντων λιθίου που τροφοδοτούν τα πάντα, από κινητά τηλέφωνα έως ηλεκτρικά οχήματα και τις νέες γενιές υποβρυχίων. Σε μια έκθεση του Bloomberg New Energy Finance Limited το 2020 ανέφερε ότι η Κίνα με δεδομένη την κυριαρχία της στην εξόρυξη και επεξεργασία πρώτων υλών, πρωτοστατεί στην παγκόσμια αγορά μπαταριών ιόντων λιθίου,

Η Κίνα ενδεχομένως να αποκτήσει τον έλεγχο των ανεκμετάλλευτων κοιτασμάτων λιθίου και σπάνιων γαιών στο Αφγανιστάν. Αυτό θα αποδειχθεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα για το Πεκίνο στον εξελισσόμενο ανταγωνισμό του με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη για πόρους. Το 2019, οι ΗΠΑ εισήγαγαν το 80 % των  σπάνιων ορυκτών από την Κίνα, ενώ τα κράτη της ΕΕ απέκτησαν το 98 % αυτών των υλικών από την Κίνα.

* Η διεθνής πολιτική δεν ασχολείται ποτέ με τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενδιαφέρεται μόνο για τα κρατικά συμφέροντα. Να το θυμάστε αυτό, άσχετα με το τι σας λένε στο μάθημα της ιστορίας.  Ο Έγκον Μπαρ,1922 – 2015, υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία της γερμανικής διπλωματίας και ο αρχιτέκτονας της Ostpolitik του Willy Brandt.

#Afghanistan #Taliban #HumanRights  #Αφγανιστάν #EU

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Copyright Κυριάκος Παράσογλου - CrashNews.gr © 2020. Design by Kostas Tsampalis