Η Σήραγγα των Περιστεριών

Η Σήραγγα των Περιστεριών

Η ωμή, στα όρια του κυνισμού, παραδοχή των δηλώσεων J C Juncker, όσον αφορά τη ‘‘διάσωση’’ της Ελλάδας, που σε πραγματικούς όρους δεν κόστισε ούτε ένα ευρώ στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, αλλά αξιοποιήθηκε για την ηθική ταπείνωση και την οικονομική εξουθένωση της πλειονότητας του ελληνικού λαού και η αυριανή εκλογική διαδικασία, μου θύμισαν μια σκοπευτική πρακτική που περιγράφει σ’ ένα από τα τελευταία βιβλία του ο Άγγλος συγγραφέας David Cornwell (John Le Carré):

Κοντά στο καζίνο [Μόντε Κάρλο] ήταν το κτίριο της αθλητικής λέσχης και μπροστά του απλωνόταν μια έκταση με γκαζόν και ένα ανοιχτό σκοπευτήριο με θέα στη θάλασσα. Κάτω από τη φυτεμένη με γκαζόν έκταση υπήρχαν μικρές παράλληλες σήραγγες που κατέληγαν όλες στη σειρά στην άκρη της θάλασσας. Μέσα σ’ αυτές τις σήραγγες έβαζαν ζωντανά περιστέρια που είχαν εκκολαφθεί και παγιδευτεί στη στέγη του καζίνου.

Ο σκοπός ήταν τα πουλιά να διασχίσουν φτεροκοπώντας τις κατασκότεινες σήραγγες και, βγαίνοντας από τα στόμια στην άλλη άκρη τους, με φόντο τον μεσογειακό ουρανό, να χρησιμεύουν ως στόχοι για τους χορτάτους και καλοζωισμένους σπόρτσμεν που περίμεναν όρθιοι ή ξαπλωμένοι με τα κυνηγετικά τους όπλα προτεταμένα. Τα περιστέρια που γλίτωναν ή τραυματίζονταν απλώς ελαφρά στα φτερά έκαναν αυτό που κάνουν πάντα τα περιστέρια: επέστρεφαν στο μέρος που είχαν γεννηθεί, στη σκεπή του καζίνου, όπου τα περίμεναν οι ίδιες παγίδες.

Το γιατί ακριβώς η εικόνα αυτή με στοιχειώνει τόσα χρόνια τώρα είναι κάτι που ίσως ο αναγνώστης μπορέσει να κρίνει καλύτερα απ’ ό,τι εγώ1.

Αν στη θέση των περιστεριών βάλει κάποιος τις ελπίδες, τα όνειρα και τις προσδοκίες των πολιτών, η μεταφορά γίνεται σχεδόν αυτόματα κατανοητή. Και τίποτε δε χρειάζεται να μας στοιχειώνει. Η εκλογική συμπεριφορά της πλειονότητας ακολουθεί την ανθρώπινη φύση όπου: σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική μπορούμε να μιλάμε για δίκαιο, όταν και τα δύο μέρη διαθέτουν την ίδια δύναμη και ότι οι ισχυροί κάνουν ό, τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν και το αποδέχονται2.

Όσοι απ’ την άλλη μεριά κάνουν προσφορές και περιμένουν την υπερβατική δικαιοσύνη να διευθετήσει εκείνα που οι ίδιοι εκτιμούν ως άδικα, ας θυμούνται τη γνήσια τραγικότητα του λόγου του Ετεοκλή: Οι θεοί από καιρό δεν νοιάζονται πια για μας· προσφορές από μέρους μου, που είμαι πια αφιερωμένος στον θάνατο, τους παραξενεύουν.

Για όσους πάλι επιμένουν να λειτουργήσουν στα στεωνάχωρα όρια της κοινωνίας, δεν μένει παρά η πράξη της αντίστασης στο συρμό. Όχι τόσο για τη ζωή αυτή καθαυτή, όσο για τις αξίες της.                                                                    

Παραπομπές:

1 John le Carré, H Σήραγγα των Περιστεριών – Ιστορίες από τη ζωή μου, Εκδόσεις Bell 2016, Σελ 9.

2 Θουκυδίδου Ιστορίαι, 5.89:ὅτι δίκαια μὲν ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπὸ τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν.

3 Αισχύλος, Επτά επί Θήβας, 703: θεοἶς μὲν ἤδη πως παρημελήμεθα,χάρις δ ̓ἀφ ̓ἡμὦν ὀλομένων θαυμάζεται·τί οὖν ἔτ ̓ἅν σαίνοιμεν ὀλέθριον μόρον;

Read 86 times
Rate this item
(0 votes)
More in this category: « Υπερίσχυση

Leave a comment



Anti-spam: complete the task

Πνευματικά Δικαιώματα

   Ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε. Σας υπενθυμίζουμε τα σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα. Παρακαλούμε σεβαστείτε τα. Ως πράξη αντίστασης.     

  

Facebook Like

Επικοινωνία