Αυτά λέει ο Ποσειδώνας που έχει ταχτεί στο πλευρό των Αχαιών, αλλά δεν θέλει να έρθει σε αντιπαράθεση με τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον Δία: Εκείνοι οι δύο γενναίοι γιοί του Κρόνου, επειδή διαφωνούσαν μεταξύ τους, προετοίμαζαν για τους γενναίους άντρες θλιβερές ταλαιπωρίες. (Ιλιάδα, Ν, 345)
Η Ήρα θέλει να αλλάξει την εξέλιξη της μάχης, αξιοποιεί τα ερωτικά της θέλγητρα, σαγηνεύει και στη συνέχεια κοιμίζει τον Δία.
Για να το πετύχει αυτό αρχικά εξαπατά την Αφροδίτη και της αποσπά τα ακαταμάχητα γόητρα: την αγάπη, τον πόθο και το γλυκομίλημα που παρασύρει και παίρνει το νου και των πιο συνετών. (Ιλιάδα, Ξ, 215) Στη συνέχεια εξασφαλίζει τη σύμπραξη του Ύπνου. Κατευνάζει τις ανησυχίες του κυρίως με τη υπόσχεση ότι θα του δώσει για γυναίκα μια από τις Χάριτες, την Πασιθέα, την οποία ο Ύπνος, όπως ομολογεί, αιώνια επιθυμεί.
Ο Δίας υποκύπτει: Ποτέ μέχρι τώρα έρωτας θεάς ούτε γυναίκας που με περιέβαλε δεν με δάμασε τόσο στην καρδιά μου και στα βάθη της ψυχής μου. (Ιλιάδα, Ξ, 315)
Στους ανυπέρβλητους στίχους που ακολουθούν, τους πιο ρομαντικούς που συνέθεσε ο Όμηρος, ακόμη και η φύση συμπράττει δημιουργώντας την ονειρική σκηνογραφία της θεϊκής ερωτικής πράξης. .
Είπε λοιπόν και πήρε στην αγκαλιά του τη σύζυγό του ο γιός του Κρόνου.
Γι’ αυτούς από κάτω η θεία Γη έκανε να φυτρώσει τρυφερή χλόη και δροσερό τριφύλλι και κρόκος και υάκινθος πυκνός και μαλακός που τους κρατούσε ψηλά από τη γη.
Μέσα σ’ αυτό ξάπλωσαν, σκεπάστηκαν με ωραίο χρυσό σύννεφο και τους έραιναν λαμπερές σταγόνες δροσιάς.
Έτσι αυτός ο πατέρας κοιμόταν ήσυχα στην κορφή Γάργαρο, καταβεβλημένος από το Ύπνο κι απ’ τον Έρωτα, κρατώντας στην αγκαλιά του τη σύζυγό του, και ο γλυκός Ύπνος ξεκίνησε να τρέχει προς τα πλοία των Αχαιών για να φέρει την είδηση στον Ποσειδώνα που σείει και περιβάλλει τη γη.
Όμηρος, Ιλιάδα, Ξ, 346 – 356.