03:45  Σάββατο, 10  Δεκέμβριος  2022 
elendetr

Η Λάθος Έκπληξη

Παρασκευή, 21 Μαϊος 2021 10:19
Διαβάστηκε 475 φορές
Η Λάθος Έκπληξη Σχίνος Κορινθίας, 21.5.2021,Valérie Gache, AP.

Αν υπάρχει κάποια έκπληξη, αυτή σίγουρα δεν θα έπρεπε να προέρχεται από τη αναμενόμενη αγανάκτηση των πολιτών για τις σημερινές καταστροφές. Η τακτική επανάληψη των λόγων που προκαλούν την οργή, έχουν αποκτήσει έναν εθιμικό χαρακτήρα. Η αγανάκτηση, που είχε αξιοποιηθεί κανιβαλικά για παραταξιακούς λόγους το 2018 στο Μάτι και αξιοποιείται και τώρα με τις πυρκαγιές στην Κορινθία, αν και για καθαρά τεχνικούς λόγους, όχι με την ίδια ένταση, είναι και μια δυσάρεστη υπενθύμιση της απουσίας ουσιαστικών πολιτικών διαφορών στην αντιπαράθεση. Σίγουρα δεν είναι ίδιοι. Με βάση όμως τους βασικούς προσανατολισμούς και επιδόσεις τους - αυστηρή προσήλωση στην ευρωπαϊκή εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού, ευλαβική δέσμευση στις απαιτήσεις του νατοϊκού επεκτατισμού, εμβληματικά ασύγγνωστη και αποδεκτή επιπολαιότητά τους - δεν τους χωρίζει και καμιά άβυσσος.

Η πραγματική έκπληξη προέρχεται από τις αντιδράσεις ή πιο σωστά από τις φωνασκίες των πολιτών. Κι αυτό επειδή για άλλη μια φορά αρνούνται πεισματικά να δεχτούν ότι, όσο και όπως ο ολοκληρωτισμός δεν εκτιμά την αφέλεια, την αθωότητα και τις ευαισθησίες - που από κάποια ηλικία και μετά θα μπορούσαν να θεωρηθούν και ως κατακτήσεις - άλλο τόσο ο καπιταλισμός τις συνθλίβει. Με κάθε συμπάθεια για εκείνους που δοκιμάζονται:Τι περίμεναν κι από ποιούς το περίμεναν. Μου διαφεύγει το όνομα του κυβερνητικού* παράγοντα που πέρυσι το καλοκαίρι έλεγε: Έτσι και αλλιώς το δάσος θα καεί. (*κυβερνητικού. Όχι πολιτικού. Υπάρχει διαφορά.Τεράστια διαφορά)

Η γενικότερη κατάσταση, με κορυφαία εκδήλωση τη συμπεριφορά των αδίστακτων πρωταγωνιστών και των ανέκφραστων, κλεισμένων στη βαθιά αδιαφορία τους, ακολούθων τους, ακόμα κι όταν πλήττονται, κάνει επίκαιρα τα λόγια του Στεπάν Τροφίμοβιτς Βερχοβένσκι*: Αν αυτή η βλακεία ήταν ηθελημένη, προσποιητή, προμελετημένη, θα ήταν σχεδόν μεγαλοφυής. Αλλά θα πρέπει να είμαστε δίκαιοι με τους συντάκτες τούτων των γραπτών: η βλακεία τους δεν είναι παραποιημένη, είναι η βλακεία η πιο γνήσια, η πιο αγνή, η πιο ποταπή, είναι η ουσία της βλακείας στην πιο καθαρή της μορφή, κάτι σαν χημικό στοιχείο. Αν [οι συντάκτες τούτων των γραπτών] εκφράζονταν έστω και λίγο πιο έξυπνα, όλος ο κόσμος θα καταλάβαινε την ποταπή βλακεία τους· τώρα όμως, στέκονται όλοι άφωνοι μπροστά σ' αυτές τις σελίδες: δεν πιστεύουν ότι μπορεί να είναι τόσο βαθιά βλακώδεις.  "Αδύνατον να παραδεχτούμε ότι δεν υπάρχει σ' αυτές κάτι περισσότερο", λέει από μέσα του ο καθένας μας, και προσπαθούμε να βρούμε το μυστικό τους, πιστεύουμε ότι μαντεύουμε το μυστήριό τους, πασχίζουμε να διαβάσουμε ανάμεσα στις αράδες. Ω, ποτέ ως τώρα η βλακεία δεν πέτυχε τέτοιον θρίαμβο...έναν θρίαμβο τόσο δικαιολογημένο, αν και συχνά τον δικαιούνταν...Αφού, ας το πούμε παρεμπιπτόντως, η βλακεία είναι τόσο χρήσιμη στην ανθρωπότητα όσο και η υπέρτατη μεγαλοφυΐα...(*Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι,Οι Δαιμονισμένοι, 1871, στο Αφέντες και Δούλοι του Πωλ Γκρεβεγιάκ, 2020, Σελ.217-218)                        

Κλείνοντας να επαναλάβω: Για τον ευαίσθητο άνθρωπο ο κυνισμός και η περηφάνια είναι αντίστοιχα το ξίφος του και η ασπίδα του. Τα υπόλοιπα είναι μνησικακίες ηττημένων και πικρίες ξεπεσμένων.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Γράμμα από έναν Εβραίο. Το Στίγμα της Εποχής »
Copyright Κυριάκος Παράσογλου - CrashNews.gr © 2020. Design by Kostas Tsampalis