22:22  Παρασκευή, 19  Απριλίου  2024 
elendetr
Σάββατο, 13 Απριλίου 2024 23:24

’Ανόσιός τε καὶ ’Ατάσθαλος.

Γιατί δεν είναι δικό μας αυτό το κατόρθωμα, αλλά των θεών και των ημιθέων, που δεν είδαν με καλό μάτι ένας άντρας να βασιλεύει και στην Ασία και στην Ευρώπη, άντρας αθεόφοβος και ακαταλόγιστος, που έβαζε στην ίδια μοίρα τους ναούς των θεών και τις κατοικίες των ανθρώπων, πυρπολώντας και συντρίβοντας τα αγάλματα των θεών, που έφτασε να μαστιγώσει αλύπητα και τη θάλασσα και να της ρίξει αλυσίδες.

Ηρόδοτος, Ιστορίες, 8.109,3.

τάδε γὰρ οὐκ ἡμεῖς κατεργασάμεθα, ἀλλὰ θεοί τε καὶ ἥρωες, οἳ ἐφθόνησαν ἄνδρα ἕνα τῆς τε Ἀσίης καὶ τῆς Εὐρώπης βασιλεῦσαι, ἐόντα ἀνόσιόν τε καὶ ἀτάσθαλον· ὃς τά τε ἱρὰ καὶ τὰ ἴδια ἐν ὁμοίῳ ἐποιέετο, ἐμπιπράς τε καὶ καταβάλλων τῶν θεῶν τὰ ἀγάλματα· ὃς καὶ τὴν θάλασσαν ἀπεμαστίγωσε πέδας τε κατῆκε.

Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 8.109, 3.

for it is not we who have won this victory, but the gods and the heroes, who deemed Asia and Europe too great a realm for one man to rule, and that a wicked man and an impious one who dealt alike with temples and bones, burning and overthrowing the images of the gods, —yes, and one who scourged the sea and threw fetters into it.

Herodotus, The Histories, 8.109, 3. 

#Iran #Israel #Ισραηλ #Ιραν

Ἀρχὴ φιλαργυρίας ὑπόθεσις ἐλεημοσύνης, τέλος δὲ ταύτης μῖσος πρὸς πένητας. Ἕως οὗ συνάξῃ, ἐλεήμων γίνεται· τῶν χρημάτων δὲ παρόντων, τὰς χεῖρας ἀπέσφιγξεν.α 

(Αρχή της φιλαργυρίας είναι η πρόφαση της ελεημοσύνης. Τέλος της, το μίσος προς τους φτωχούς. Έως ότου κάποιος συγκεντρώσει χρήματα, κάνει ελεημοσύνες. Όταν όμως τα συγκεντρώσει, σφίγγουν τα χέρια του.*)

(*The beginning of love of money is the pretext of almsgiving, and the end of it is hatred of the poor. So long as he is collecting he is charitable, but when the money is in hand he tightens his hold.)

Ο σύγχρονος υπαρξισμός μελετάει τα ίδια ανθρωπολογικά φαινόμενα που έχει μπροστά στα μάτια του ο μοναχικός ασκητισμός.

Η διαφορά βρίσκεται στο ότι η γενική τοποθέτηση του σύγχρονου υπαρξισμού είναι εξωθρησκευτική και απολύτως εγωλογική. Ο μοναχικός ασκητισμός έχει σταθερό σημείο αναφοράς την πίστη στον τριαδικό Θεό. Αυτή η αναφορά τον βοηθάει να περάσει από τις καταστάσεις της απελπισίας και του πένθους στην ελπίδα και τη χαρά. Να υπενθυμίσω εδώ πως ο Αριστοτέλης στα Μετά τα Φυσικά του, που τα έγραψε το 350 π.Χ1., γνώριζε και έλεγε πως κανένας δεν μπορούσε να αντέξει τη ζωή της καθαρής λογικής παρά μόνο για λιγόχρονα διαστήματα. (Μετά τα Φυσικά, 1072 b.)  

Πίστη σημαίνει ταπεινότητα και ταπεινότητα σημαίνει αναγνώριση της μηδαμινότητάς μας: Είσαι κι εσύ, ανόητε, μια μονάδα που αποβλέπει στο σύνολο, έστω κι αν έχεις ξεχάσει ότι τίποτα δεν έγινε για χάρη σου αλλά για χάρη εκείνου*. Πλάτων, Νόμοι, Ι, 903 c.  

 (*Whereof thy portion also, O perverse man, is one, and tends therefore always in its striving towards the All, tiny though it be. But thou failest to perceive that all partial generation is for the sake of the Whole, in order that for the life of the World-all blissful existence may be secured, —it not being generated for thy sake, but thou for its sake.)  

α) Το απόσπασμα προέρχεται από το Λόγο Περὶ φιλαργυρίας (Καθὼς καὶ περὶ ἀκτημοσύνης) της Κλίμακας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης (περ. 525-605) ή αλλιώς γνωστός και ως Ιωάννης της Κλίμακος, είναι άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 30 Μαρτίου. Είναι γνωστός για το έργο του  Οὐρανοδρόμος Κλίμαξ, κοινώς γνωστή και ως "Κλίμακα του Ιωάννου". Υπήρξε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Όρους Σινά.

John Climacus (Greek: Ἰωάννης τῆς Κλίμακος; Latin: Ioannes Climacus; Arabic: يوحنا السلميromanized: Yuḥana al-Sêlmi), also known as John of the Ladder, John Scholasticus and John Sinaites, was a 6th–7th-century Christian monk at the monastery on Mount Sinai. He is revered as a saint by the Eastern Orthodox Church and Roman Catholic Church. Of John's literary output we know only the Κλῖμαξ (Latin: Scala Paradisi) or The Ladder of Divine Ascent. The Ladder describes how to raise one's soul and body to God through the acquisition of ascetic virtues.

Παραπομπή:

1. Αργότερα βέβαια, το 340 π.Χ., στα Ηθικά Νικομάχεια υποστήριζε πως πρέπει να απορρίψουμε τον παλιό κανόνα της ζωής που συνιστά ταπεινότητα και προτρέπει τον άνθρωπο να σκέφτεται με μέτρα ανθρώπινα: θνητά φρονεῖν τον θνητόν. Επειδή ο άνθρωπος έχει μέσα του κάτι θείο, το πνεύμα, και όσο χρόνο μπορεί να ζει σ’ αυτό το επίπεδο της εμπειρίας, πρέπει να ζει σαν να μην ήταν θνητός: θεόν εἶναι τον ἄνθρωπον.  (Ηθικά Νικομάχεια, 1177 b 24 – 1178 a 2.)

Δεκατρία χρόνια αργότερα, το 327 π.Χ., ο πιο φημισμένος μαθητής του Αριστοτέλη, ο Αλέξανδρος, απαιτούσε να λατρεύεται ως θεός.

Είναι αξιοσημείωτο πως την ίδια περίοδο, το 340 π.Χ., ο Πλάτωνας στους Νόμους του, που αποτελούν το επιστέγασμα της φιλοσοφίας του, αναδείκνυε την ανθρώπινη μηδαμινότητα.

Ο ιδρυτής του Στωικισμού προχώρησε ακόμη παραπέρα: για τον Ζήνωνα, το πνεύμα του ανθρώπου δεν συγγενεύει απλώς με τον θεό, είναι ο θεός, μια μερίδα της θείας ουσίας στην καθαρή ή την ενεργό της κατάσταση. (Stoicorum Veterum Fragmenta, I, 146.)

#WritingCommunity #Philosophy 

Κυριακή, 03 Μαρτίου 2024 11:10

Η Προειδοποίηση των Μουσών.

Μόνο τρεις κατηγορίες όντων δεν φιλοσοφούν: οι θεοί, οι σοφοί και οι μωροί.

Δεν φιλοσοφούν οι θεοί. Δεν χρειάζεται. Τα ξέρουν όλα. Στα πάντα που ξέρουν περιλαμβάνεται και η τέχνη της παραπλάνησης: Τούτα τα λόγια πρώτα απ᾽ όλα μού είπανε οι θεές, οι Ολυμπιάδες Μούσες, κόρες του Δία που βαστά αιγίδα: Ποιμένες της υπαίθρου, κακές ντροπές, στομάχια σκέτα, γνωρίζουμε να λέμε ψέματα πολλά, με την πραγματικότητα όμοια, μα ξέρουμε, σαν θέλουμε, να ψάλλουμε κι αλήθειες2. Είναι ένας από τους τρόπους να μας δοκιμάζουν. Εναπόκειται στην ικανότητά μας να διακρίνουμε και να επιλέξουμε το θεό που θα πιστεψουμε: Δεν θα σας πάρει με κλήρο κάποιος δαίμονας, εσείς θα τον διαλέξετε το δαίμονα σας3.

Δεν φιλοσοφούν οι σοφοί. Σοφοί είναι εκείνοι που ξέρουν να χρησιμοποιούν κατάλληλα όσα γνωρίζουν χωρίς να ξεφεύγουν από τα όριά τους. Γνωρίζουν τα μέτρα τους. Έχουν επίσης αντιληφθεί πως οι λέξεις μέτρο και μοίρα είναι συγγενικές χωρίς να είναι ομόρριζες.

Επίσης δεν φιλοσοφούν οι χαζοί· δεν τους χρειάζεται.

Όλοι οι υπόλοιποι, που αποτελούν και τη συντριπτική πλειοψηφία, φιλοσοφούν. Προσπαθούν να ανακαλύψουν τις αιτίες των πραγμάτων. Δηλαδή να θέσουν καθολικά ερωτήματα και να βρουν καθολικές απαντήσεις. Δηλαδή να παραγάγουν τεκμηριωμένες ερμηνείες.

Για όσο διαρκεί αυτή η επίπονη και μακριά διαδικασία όλοι αυτοί ταλαντεύονται ανάμεσα στη μωρία και τη σοφία.

Για τους περισσότερους τα αποτελέσματα είναι οικτρά. Δεν θέλω και ούτε χρειάζεται να επεκταθώ στους λόγους της αποτυχίας. Είναι προφανείς. Θα σημειώσω μόνο πως από τον Πλάτωνα και τον Επίκουρο μέχρι τον Ιωάννη της Κλίμακας και τον Don Juan Matus η υπερβολική άνεση και ακόμα περισσότερο οι υπέρμετρες απολαύσεις με τη χαύνωση που προκαλούν, όπως επίσης και οι διαρκείς ή συχνές περισπάσεις, αποτελούν τα σημαντικότερα εμπόδια στο δρόμο προς τη σοφία. Δηλαδή στην πορεία προς τη θέαση της ουσίας των πραγμάτων. Με την προϋπόθεση βέβαια πως έχει καλλιεργηθεί η ενδιάθετη ροπή προς τη γνώση4 και το υποκείμενο, δηλαδή αυτός που ψάχνει, έχει κάποια ψυχική σχέση - αυτό που λέμε κλίση - ή μια εσωτερική συγγένεια με το αντικείμενο του οποίου αναζητά την ουσία.

Το πόσο οικτρή, αλλά και επικίνδυνη είναι η κατάληξη διαπιστώνεται από το κενό που δημιουργείται ανάμεσα στην ψυχική στάση και στην κοινωνική συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων. Το κενό παίρνει τη μορφή μιας εντεινόμενης αντιφατικότητας. Στο πρώτο επίπεδο προσοχής, δηλαδή στις καθημερινές τους δραστηριότητες, τα άτομα λειτουργούν μηχανικά ή σχεδόν ηλίθια. Στο δεύτερο επίπεδο, δηλαδή στην ψυχική τους κατάσταση, κινούνται στις παρυφές της παραφροσύνης5.              

Παραπομπές:

1α & 1β. Δες σχετικά: Πλάτων, Συμπόσιον ή Περί Έρωτος Ηθικός, 203 e.

2. τόνδε δέ με πρώτιστα θεαὶ πρὸς μῦθον ἔειπον, Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο· ποιμένες ἄγραυλοι, κάκ᾽ ἐλέγχεα, γαστέρες οἶον, ἴδμεν ψεύδεα πολλὰ λέγειν ἐτύμοισιν ὁμοῖα, ἴδμεν δ᾽ εὖτ᾽ ἐθέλωμεν ἀληθέα γηρύσασθαι.

Ησίοδος, Θεογονία, 24 – 29.

(And this word first the goddesses said to me the Muses of Olympus, daughters of Zeus who holds the aegis: “Shepherds of the wilderness, wretched things of shame, mere bellies, we know how to speak many false things as though they were true; but we know, when we will, to utter true things.”

Hesiod, Theogony, 25 – 29.)

3. οὐχ ὑμᾶς δαίμων λήξεται, ἀλλ' ὑμεῖς δαίμονα αἱρήσεσθε.

Πλάτων, Πολιτεία, 617 e.

4. Πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει.

Αριστοτέλης, Των Μετά Τα Φυσικά, 980 a.21.   

5. Δες σχετικά: Carlos Castañeda, Η Τέχνη των Ονείρων, Σελ. 205.    

#WritingCommunity #life #philosophy #psychology

Σάββατο, 03 Φεβρουαρίου 2024 23:28

Fortiter in Re, Suaviter in Modo.

Regimini militantis Ecclesiae*.

(*To the Government of the Church Militant.

Pope Paul III on September 27, 1540.)

Όλα τα πάθη είναι στην ουσία ιησουίτικα. Και δεν υπάρχει περισσότερος ιησουιτισμός απ’ αυτόν του πόθου.

Honoré de Balzac, Χαμένες Ψευδαισθήσεις, Σελ. 34 & 155.  

Ο Ιγνάτιος Λογιόλα (Ignacio de Loyola), 1491 – 1556 ίδρυσε το Τάγμα των Ιησουιτών (Societas Iesu), που χαρακτηρίζονταν και για τον έντονα αντιμεταρρυθμιστικό προσανατολισμό του, στις 15 Αυγούστου1534. Ανακηρύχτηκε Άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας το 1622.

Υπό την ηγεσία του Claudio Acquaviva  SJ (: Societas Jesu), 1543 – 1615, του πέμπτου Superior General of the Society of Jesus, που θεωρείται ο δεύτερος ιδρυτής του Τάγματος και σύνθημα το fortiter in re, suaviter in modo (resolute in execution, gentle in manner) το Τάγμα τριπλασίασε το μέγεθός του, φτάνοντας τα 13 χιλ. μέλη που ήταν κατανεμημένα σε 550 αποστολές σε 15 επαρχίες. Είχαν εξαπλωθεί μέχρι την Ινδία, την Ιαπωνία και την Κίνα.

Σε λίγο σχετικά χρονικό διάστημα όλη η ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση της Ευρώπης είχε περιέλθει στα χέρια Ιησουιτών, αφού θεωρούνταν άτομα με εξαιρετική μόρφωση και κοφτερό πνεύμα. Σύντομα έγιναν εξομολόγοι των Καθολικών βασιλέων και ευγενών της Ευρώπης, αποκομίζοντας και πολιτική εξουσία. Οι Ιησουίτες ήταν το μεγάλο όπλο της Καθολικής Εκκλησίας: ποτέ δεν παραφέρονταν, δεν προχωρούσαν σε φραστικές ή σωματικές επιθέσεις, αλλά απαντούσαν πάντα με φιλικό, μειλίχιο τρόπο, κάτι που τους προσέδωσε και τον χαρακτηρισμό τους ως υποκριτών.

Πρέπει βέβαια να σημειωθεί πως η υποκρισία δεν χαρακτηρίζει αποκλειστικά και μόνο κάποιους από τους ανθρώπους της εξουσίας. Χαρακτηρίζει και φαινομενικά αλτρουιστικά άτομα που υποκύπτουν – και - στη φθοροποιό επίδραση της φιλανθρωπίας και της ελεημοσύνης ιδιαίτερα όταν αυτή διενεργείται επαγγελματικά. Δεν είναι μόνο η πατρίδα και η θρησκεία τα ασφαλή καταφύγια και τα προκαλύμματα των απατεώνων· είναι και το εμπόριο με την ανθρώπινη αγωνία, την απόγνωση και τον πόνο.       

Ένα πέπλο συνωμοσιολογικού μυστηρίου κάλυπτε ή και καλύπτει διαχρονικά τη δράση και τη λειτουργία των Ιησουιτών. Αν και κατά καιρούς υπέστησαν διωγμούς και απαγορεύσεις, με διαρκέστερες αυτές του 1758-1773 και 1872 – 1917, κατόρθωσαν να αναδείξουν δεκαεπτά Πάπες. Ο σημερινός προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο Πάπας Φραγκίσκος, είναι Ιησουίτης.

Ενδεικτική της διεισδυτικής ικανότητας και της πολιτικής επιρροής του Τάγματος ακόμη και στις Αυλές της Ευρώπης που δεν ακολουθούσαν τον καθολικισμό είναι η άρνηση του Μεγάλου Φρειδερίκου, 1712 – 1786, και της Μεγάλης Αικατερίνης, 1729 – 1796, να εκτελέσουν την απόφαση του Πάπα Κλήμη ΙΔ΄ που είχε επιβάλει την απαγόρευση της δράσης τους από το 1758 έως το 1773.

#WritingCommunity #Jesuits #Hypocrisy

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2024 22:03

Κατὰ Φύσιν - Παρὰ Φύσιν.

Θα ’λεγα, φίλοι μου, ότι η πραγματική δυσκολία είναι να κάνουμε τα πολιτικά συστήματα να συμφωνούν στην πράξη και στη θεωρία. Ως παράδειγμα μπορούμε να πάρουμε το ανθρώπινο σώμα. Μπορεί κανείς να διατάξει συγκεκριμένες ασκήσεις για κάποιο άτομο, οι οποίες θα αποδειχτούν βλαβερές από τη μια πλευρά και χρήσιμες απ’ την άλλη. Έτσι η γυμναστική και τα συσσίτια ωφελούν τις πόλεις σημαντικά αλλά ευνοούν από το άλλο μέρος τις επαναστάσεις. Θυμηθείτε το παράδειγμα των νέων στη Μίλητο, στη Βοιωτία και στη Θουρία. Ειδικότερα, η εφαρμογή του νόμου αυτού από πολύ παλιά φαίνεται ότι προκάλεσε διαστροφή των φυσικών αφροδισιακών ηδονών τόσο στους ανθρώπους όσο και στα ζώα. Γι’ αυτές τις διαστροφές υπεύθυνες είναι οι δυο πόλεις σας αλλά και αρκετές άλλες που έχουν ρίξει όλο το βάρος τους στις γυμναστικές ασκήσεις. Ανάλογα με τις περιστάσεις, μπορεί να πάρετε το θέμα αυτό στα σοβαρά ή στα αστεία αλλά πρέπει να θυμάστε πάντα ότι, όταν ζευγαρώνει ο άντρας με τη γυναίκα για να κάνουν παιδί, η ηδονή που νιώθουν είναι απόλυτα φυσική. Η ομοφυλοφιλική όμως επαφή είναι αντίθετη από τη φύση και διαπράττεται, επειδή άντρες και γυναίκες δεν μπορούν να συγκρατήσουν την επιθυμία τους για ηδονή. Όλοι κατηγορούμε τους Κρητικούς ότι έπλασαν το μύθο του Γανυμήδη. Ήταν τόσο σίγουροι ότι οι νόμοι τους προήλθαν από τον Δία, ώστε τον φόρτωσαν μ’ αυτόν τον μύθο για να έχουν ένα θεϊκό παράδειγμα, όταν ήθελαν να απολαμβάνουν κι αυτό το είδος της ηδονής.

Πλάτων, Νόμοι, 636 a – d.

(In truth, Strangers, it seems a difficult thing for State institutions to be equally beyond criticism both in theory and in practice. Their case resembles that of the human body, where it seems impossible to prescribe any given treatment for each case without finding that this same prescription is partly beneficial and partly injurious to the body. So these common meals, for example, and these gymnasia, while they are at present beneficial to the States in many other respects, yet in the event of civil strife they prove dangerous (as is shown by the case of the youth of Miletus, Bocotia and Thurii); and, moreover, this institution, when of old standing, is thought to have corrupted the pleasures of love which are natural not to men only but also natural to beasts. For this your States are held primarily responsible, and along with them all others that especially encourage the use of gymnasia. And whether one makes the observation in earnest or in jest, one certainly should not fail to observe that when male unites with female for procreation the pleasure experienced is held to be due to nature, but contrary to nature when male mates with male or female with female, and that those first guilty of such enormities were impelled by their slavery to pleasure. And we all accuse the Cretans of concocting the story about Ganymede. Because it was the belief that they derived their laws from Zeus, they added on this story about Zeus in order that they might be following his example in enjoying this pleasure as well.  

Plato, Laws, 636 a – d.)     

#Politics #WritingCommunity #Philosophy 

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2023 03:22

UN General Assembly voting over Gaza ceasefire.

The UN General Assembly has overwhelmingly voted for a ceasefire in Gaza. Only 10 countries voted no, including the US.
By supporting the Netanyahu regime’s genocidal rampage, Biden has made the US a global pariah.
Dr. Jill Stein*. 
Medical doctor. Presidential candidate.
(*Stein was born in Chicago, Illinois, the daughter of Gladys (née Wool) and Joseph Stein. Her parents were descended from Russian Jews, and Stein was raised in a Reform Jewish household,)

F A A

#Gaza 

Παρασκευή, 01 Δεκεμβρίου 2023 19:46

Henry A. Kissinger, 1923-2023.

Μόλις πληροφορήθηκε το θάνατο του Ρισελιέ*, ο πάπας Ουρβανός VIII λέγεται ότι είπε: Αν υπάρχει Θεός, ο καρδινάλιος Ρισελιέ θα 'χει για πολλά να δώσει λόγο. Αν όχι...πέρασε μια πετυχημένη ζωή**.

* O Armand Jean du Plessis, cardinal-duc de Richelieu et de Fronsac πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου του 1642. Το βασικό πολιτικό δόγμα του Ρισελιέ, ο οποίος υπήρξε ένα πρότυπο για τον Κίσινγκερ, συνοψίζεται στην άποψη πως:  " Ο άνθρωπος είναι αθάνατος, η σωτηρία του βρίσκεται στον άλλο κόσμο. Το κράτος δεν έχει αυτό το στοιχείο αθανασίας, η σωτηρία του είναι ή τώρα ή ποτέ." Με άλλα λόγια, λέει ο Κίσινγκερ, τα κράτη δεν πιστώνονται σε κανέναν κόσμο με τις καλές τους πράξεις. Ανταμείβονται μόνο για τη δύναμη που έχουν να πράττουν το αναγκαίο.***

Οι απόψεις αυτές, που συνιστούν την ουσία του όρου Realpolitik, επαναλαμβάνουν τον Θουκυδίδη: Δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν. [ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναμία του1. 5.89.1]. Και επίσης: ἡγούμεθα γὰρ τό τε θεῖον δόξῃ τὸ ἀνθρώπειόν τε σαφῶς διὰ παντὸς ὑπὸ φύσεως ἀναγκαίας, οὗ ἂν κρατῇ, ἄρχειν· καὶ ἡμεῖς οὔτε θέντες τὸν νόμον οὔτε κειμένῳ πρῶτοι χρησάμενοι, ὄντα δὲ παραλαβόντες καὶ ἐσόμενον ἐς αἰεὶ καταλείψοντες χρώμεθα αὐτῷ, εἰδότες καὶ ὑμᾶς ἂν καὶ ἄλλους ἐν τῇ αὐτῇ δυνάμει ἡμῖν γενομένους δρῶντας ἂν ταὐτό. [Από ό,τι μπορεί κανείς να εικάσει για τους θεούς και από ό,τι είναι βέβαιο για τους ανθρώπους, πιστεύομε ότι και οι θεοί και οι άνθρωποι ακολουθούν πάντα έναν απόλυτο νόμο της φύσης, να επιβάλλουν πάντα την εξουσία τους αν έχουν τη δύναμη να το επιτύχουν. Τον νόμο αυτόν ούτε τον θεσπίσαμε, ούτε τον εφαρμόσαμε εμείς πρώτοι. Τον βρήκαμε να ισχύει και τον ακολουθούμε, όπως θα τον ακολουθούν αιώνια όσοι μας διαδεχθούν και ξέρουμε καλά ότι κι εσείς και οποιοιδήποτε άλλοι θα κάνατε τα ίδια αν είχατε την δύναμή μας2. 5.105.2]

**Louis Auchincloss, Richelieu, 1972, p. 256. Στο Henry Kissinger, Διπλωματία, σελ. 67. ***, Henry Kissinger, Διπλωματία, σελ. 70.

Παραπομπές:

1. the strong do what they can and the weak suffer what they must.

2. Of the gods we believe, and of men we know, that by a necessary law of their nature they rule wherever they can. And it is not as if we were the first to make this law, or to act upon it when made: we found it existing before us, and shall leave it to exist for ever after us; all we do is to make use of it, knowing that you and everybody else, having the same power as we have, would do the same as we do.

#HenryKissinger #History

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2023 11:03

ὁ μετ᾿ ἀρετῆς εὐδαίμων

σκεπτέον δὲ καὶ περὶ αὐταρκείας καὶ φιλίας, πῶς ἔχουσι πρὸς τὰς ἀλλήλων δυνάμεις. ἀπορήσειε γὰρ ἄν τις πότερον, εἴ τις εἴη κατὰ πάντα αὐτάρκης, ἔσται τούτῳ φίλος. εἰ κατ᾿ ἔνδειαν ζητεῖται φίλος καὶ ἔσται ἀγαθὸς αὐταρκέστατος, εἰ ὁ μετ᾿ ἀρετῆς εὐδαίμων, τί ἂν δέοι φίλου; οὔτε γὰρ τῶν χρησίμων δεῖσθαι αὐτάρκους οὔτε τῶν εὐφρανούντων οὔτε τοῦ συζῆν· αὐτὸς γὰρ αὑτῷ ἱκανὸς συνεῖναι.

(Τώρα θα πρέπει να εξετάσουμε την αυτάρκεια σε σχέση με τη φιλία για να δούμε τις σχέσεις τους και την αντίστοιχη αξία τους. Γιατί μπορεί να ανακύψει η απορία αν, στην περίπτωση ενός απόλυτα αυτάρκη, θα χρειαζόταν ο φίλος, αν μάλιστα είναι αλήθεια το γεγονός ότι δεν ψάχνουμε ποτέ για φίλο παρά από ανάγκη κι ότι ο αγαθός είναι κατ’ εξοχήν αυτάρκης. Αλλά αν ο αγαθός είναι απόλυτα αυτάρκης κι ο ενάρετος έχει κατακτήσει την ευδαιμονία, τι να τον κάνει τον φίλο; Γιατί ο αυτάρκης δεν έχει ανάγκη ούτε τους χρήσιμους ανθρώπους, ούτε εκείνους που διάκεινται ευμενώς απέναντί του, ούτε να συζεί κάτω από την ίδια στέγη με κάποιον άλλο, αφού είναι ικανός να ζήσει μόνος με τον εαυτό του.)

Αριστοτέλης, Ἠθικὰ Εὐδήμεια, 7,12,1244b.

We must also consider self-sufficiency and friendship, and the interrelationship of their potentialities. For one may raise the question whether if a person be self-sufficing in every respect he will have a friend, or whether on the contrary a friend is sought for in need, and the good man will be most self-sufficing. If the life that is combined with goodness is happy, what need would there be of a friend? For it does not belong to the self-sufficing man to need either useful friends or friends to amuse him and society, for he is sufficient society for himself.

Aristotle,The Eudemian Ethics, 7,12,1244b.

#WritingCommmunity  #ReadersCommunity

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2023 06:45

Το Πιο Ωφέλιμο Ψέμα.

Μερικές φορές, αν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, οι μεγαλύτερες εμπνεύσεις στη ζωή σου δεν προέρχονται από τους έντιμους μέντορές σου. Προέρχονται από τα τελείως δυστυχή και συναισθηματικά καταστραμμένα αποβράσματα. Από αυτά τα ιδιοτελή καθάρματα που περιφρονάς και κλωτσάς σ' όλη σου τη ζωή. Γιατί στο τέλος γίνεσαι σαν αυτά που πολεμάς.

Όταν όλα πάνε κατά διάολου υπάρχει μια διεστραμμένη ευχαρίστηση στο να θες να κάνεις το ίδιο. Είναι η μόνη δύναμη που σου έχει απομείνει.

Στο τελευταίο έργο του, τους Νόμους, από το οποίο πλέον έχει απαλείψει τον Σωκράτη και τις προτροπές του για αρετή που πάσχιζε να πείσει πως η καλοσύνη και η ευτυχία πάνε μαζί,ο Πλάτωνας ανασκευάζει.  Τώρα παραδέχεται πως αυτό με "την καλοσύνη και την ευτυχία που πάνε μαζί" είναι: το πιο ωφέλιμο ψέμα που ειπώθηκε ποτέ1.

Στους Νόμους η αρετή του κοινού ανθρώπου δεν στηρίζεται στη γνώμη (< γνώση) ή ακόμη στον ορθό λόγο, αλλά στη δύναμη της συνήθειας2 με την οποία το άτομο αναγκάζεται ( ή βολεύεται με το) να δέχεται ορισμένες “ωφέλιμες” δοξασίες και να ενεργεί σύμφωνα μ’ αυτές.

Στο κάτω κάτω, λέει ο Πλάτωνας, αυτό δεν είναι και πολύ δύσκολο: οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Κάδμο και στα δόντια του δράκου μπορούν να πιστέψουν οτιδήποτε3.

Παραπομπές:

1. Νόμοι, 663 D.

2. Νόμοι, 653 B.

3. Νόμοι, 664 A.

#WritingCommmunity #poetry 

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2023 01:30

Homo Hominis Lupus.

Συνέντευξη στο βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο Sky News παραχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ. Όταν τον ρωτούν για την προστασία των Παλαιστινίων αμάχων, η συζήτηση εκτροχιάζεται.
 

Ο Ελβετός ιστορικός της τέχνης και του πολιτισμού Jacob Burckhardt έλεγε πως: η ιστορία είναι ένα θέμα μελέτης, που κανείς δεν μπορεί ν’ αρχίσει από την αρχή. 

Το ρωμαϊκό ρητό της επικεφαλίδας σημαίνει: ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος.

#Israel #Gaza #IsraelHamasWar #IsraelPalestineWar

Σελίδα 1 από 38
Copyright Κυριάκος Παράσογλου - CrashNews.gr © 2020. Design by Kostas Tsampalis