Ζωή

Ζωντανοί και Νεκροί

Ο ποιητής μιλάει στον ποιητή,

το πνεύμα απαντάει στο πνεύμα.

Τα υπόλοιπα είναι απόνερα.

Henry Miller, Plexus, s 665.

-Είναι νέοι! Πως θα μπορούσαν να έχουν το χρόνο να…

-Η ηλικία δε σημαίνει τίποτε, διέκοψε. Δεν είναι η ηλικία που μας κάνει σοφούς. Ούτε ακόμη και η εμπειρία, όπως νομίζουν οι άνθρωποι. Είναι η ζωντάνια του πνεύματος. Οι Ζωντανοί και οι Νεκροί…Αν κάποιος, τότε Εσείς, θα καταλάβετε τι εννοώ.

Μόνο δύο είδη ανθρώπων υπάρχουν σ’ αυτόν τον Κόσμο - και σε κάθε Κόσμο - οι Ζωντανοί και οι Νεκροί. Για ’κείνους που καλλιεργούν το πνεύμα, τίποτε δεν είναι αδύνατο. Για τους άλλους όλα είναι αδύνατα ή απίστευτα ή ανάξια. (Τελικά η ερώτηση δεν θα 'πρεπε να είναι για το αν υπάρχει Θεός. Η πραγματική απορία είναι για το αν εμείς υπάρχουμε για τον Θεό.)

Οι έμποροι της εξουσίας.

Ο κόσμος που βλέπουμε και ο κόσμος που υπάρχει

είναι δύο διαφορετικά πράγματα1.

Στην τρομερή κάψα του χορού είδα ότι, ανάμεσα στους ερωτικούς χορευτές, ανάμεσα στους πολιτικούς και τους φυλάρχους, τους εμπόρους της εξουσίας, τους ιερείς των μυστικών λατρειών, τους πληρωμένους οπαδούς, τους μπράβους και τις πόρνες, ανάμεσα σ’ όλους αυτούς που χόρευαν στους ρυθμούς της νέας μουσικής, είδα ότι υπήρχαν και πλάσματα που δεν ανήκαν στον κόσμο των ζωντανών.

Είδα ότι μερικές από τις πόρνες που θα γίνονταν οι μελλοντικές νύφες της διεφθαρμένης εξουσίας είχαν κατσικίσια πόδια. Μερικές γυναίκες, που στην πραγματικότητα ήταν ξεπεσμένες παλλακίδες, χίμαιρες και σειρήνες, είχαν πόδια αραχνών και πουλιών. Μερικοί από τους πολιτικούς και τους εμπόρους της εξουσίας, τους φυλάρχους και τους ανθρώπους με αθώα όψη, που στην πραγματικότητα ήταν σάτυροι, μινώταυροι και σατανιστές, είχαν σχιστές οπλές ταύρων. Οι οπλές και τα οστεώδη πόδια τους ήταν έξυπνα καλυμμένα με τριχωτό δέρμα.

Η Χώρα των Απαρχών

Στην αρχή ήταν ένας ποταμός. Ο ποταμός έγινε δρόμος κι ο δρόμος άπλωσε παρακλάδια σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Κι επειδή ο δρόμος ήταν κάποτε ποταμός, ήταν συνέχεια πεινασμένος.

Σ’ εκείνη τη χώρα των απαρχών ζουν μαζί πνεύματα κι αγέννητα μωρά. Έχουμε τη δυνατότητα να παίρνουμε διάφορες μορφές. Πολλοί έχουμε μορφές πουλιών. Δεν έχουμε κανέναν περιορισμό. Ζούμε μέσα σε αδιάκοπες γιορτές, παιχνίδια και πένθη. Γιορτάζουμε τους ωραίους τρόμους της αιωνιότητας. Παίζουμε πολύ, γιατί είμαστε ελεύθεροι. Και πενθούμε πολύ, επειδή πάντα μερικοί από μας έχουν μόλις γυρίσει από τον κόσμο των ζωντανών. Γυρίζουν απαρηγόρητοι για όλη την αγάπη που αφήνουν πίσω τους, για όλο τον πόνο που δεν βρίσκει λύτρωση, για όλα αυτά που δεν έχουν καταλάβει και για όλα όσα είχαν αρχίσει να μαθαίνουν, πριν τους τραβήξει πίσω η χώρα των απαρχών.

Σελίδα 1 από 9

Πνευματικά Δικαιώματα

   Ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε. Σας υπενθυμίζουμε τα σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα. Παρακαλούμε σεβαστείτε τα. Ως πράξη αντίστασης.     

  

Facebook Like

Επικοινωνία