07:17  Δευτέρα, 3  Οκτωβρίου  2022 
elendetr
Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015 19:50

Η Παναγία Κλεφτρίνα

Αρχικά είχα αποφασίσει να τιτλοφορήσω τη σύντομη αυτή παρατήρηση με τη φράση: Αἰδώς Ἀργεῖοι.1 Άλλαξα γνώμη. Ο επικός στίχος δεν απηχεί επ’ ουδενί το επίπεδο των ατόμων που σχολιάζει. Επίσης δεν θα ανταποκρίνονταν επακριβώς και στην ποιότητα των δήθεν υπόγειων διεργασιών, στις οποίες επιδίδονται οι δήθεν ταγοί2 των ελληνικών εκδοχών της δεξιάς και της αριστεράς. Διατηρώ όμως τον εν λόγω αφορισμό επειδή εκτός της φαιδρής υπάρχει και η τραγική πλευρά των γεγονότων. Τη φαιδρή την παρακολουθούμε με ήρεμη αηδία. Την τραγική τη βιώνουμε με αυξανόμενη απέχθεια. Εκτιμώ λοιπόν ως καταλληλότερη για τις πολιτικές περιστάσεις μια άλλη γνωστή έκφραση:ο όμοιος τον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα.

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015 01:00

Τα Επιδέξια Τίποτα

Δεν χρειάζεται να ακολουθεί κάποιος ούτε τις σκοτεινές συνωμοσιολογίες, ούτε και να πιστεύει στις παράξενες συμπτώσεις, ειδικά όταν τα πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Η ακλόνητη εγχώρια ολιγαρχία, που λυμαίνεται τον τόπο από καταβολής νεοελληνικού κράτους, έκανε διανομή και ανέθεσε ρόλους στο έργο του Θεάτρου Σκιών ο Καραγκιόζης Πρωθυπουργός και ο Σταύρακας Αρχηγός Κόμματος. Οι μέχρι τώρα υποκριτικές επιδόσεις των πρωταγωνιστών μπορούν να χαρακτηριστούν ως αξιέπαινες, όπως επίσης και η ευρηματικότητα του σεναριογράφου. Την ίδια στιγμή μια σημαντική μερίδα του λαού γελάει εκεί που μάλλον θα έπρεπε να κλαίει.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015 16:37

Κόμματα & Κοινωνία

Η κομματική αντιπαράθεση ανάμεσα στα δύο κόμματα γινόταν ερήμην των πραγματικών κοινωνικών δυνάμεων, όπως και σήμερα συμβαίνει με τα δύο μεγάλα κόμματα, που και τα δύο είναι αστικά αλλά το ένα ντρέπεται να το πεί. Πάντα στην Ελλάδα η νομή της εξουσίας προέχει απ’ το ταξικό συμφέρον.

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015 20:40

Οι δήθεν

Υπάρχει ένας στίχος του Βασίλη Τιτσάνη, ερμηνευμένος από τον Στέλιο Καζαντζίδη, που πιστεύω ότι περιγράφει αρμοδίως τη σχέση των πολιτών με τους πολιτικούς: Όλοι με ρωτούν πώς έχω καταντήσει κι εγώ με απορία τους κοιτώ1 Η αποξένωση της κοινωνίας από αυτό που ονομάζεται πολιτικές διεργασίες καταγράφεται ως η ισχυρότερη παράταξη, με 43,91%, και μάλιστα με αυξανόμενη τάση. Χωρίς αυτό να υποδηλώνει απαραίτητα ή αποκλειστικά αδιαφορία, η απαξία που εκφράζεται με την αποχή, το άκυρο και το λευκό, επιτρέπει στον πρώτο, που τα ποσοστά του με αναγωγή στο σύνολο του εκλογικού σώματος είναι κάτω από το 20%, να πρωταγωνιστήσει.

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015 21:30

Ο Παπατζής

Η αρχετυπική φυσιογνωμία του πολιτικού παπατζή1, ο Γεώργιος Σταυρόπουλος, γνωστότερος ως Γεώργιος Παπανδρέου, είχε πεί σε μια εύστοχη ρητορική αποστροφή του αναφερόμενος στον Κύπριο Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα (Οργάνωση Χ, ΕΟΚΑ): εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος. Νομίζω ότι ο μέχρι πρότινος διάδοχός του στο αξίωμα, Α Τσίπρας, τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσε να κερδίσει επάξια τόσο τον τίτλο, όσο και την αποστροφή.

Σάββατο, 01 Αυγούστου 2015 21:02

Dr. Jekyll and Mr. Hyde

Την ώρα που τα σαρδόνια2 χαμόγελα επιστρέφουν στα αυτάρεσκα πρόσωπα των θιασωτών της εγχώριας ολιγαρχίας και των ποικίλων παρατρεχάμενών της, αποκαλύπτεται σ’ όλο της το μεγαλείο η πολιτική γύμνια της ηγεσίας του κυβερνώντος κόμματος. Πρίν συνεχίσω όμως θα πρέπει να κάνω την αυτοκριτική μου.

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015 10:27

Περιμένοντας τους Βαρβάρους

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες, συνεχίζει το επίκαιρο ποίημα του Μεγάλου Αλεξανδρινού (Κ.Π. Καβάφης) από το μακρινό 1904. Εκτός από τις δημηγορίες όμως ορισμένοι απ΄ αυτούς, γονιδιακά προδιαγεγραμμένοι για τον ολοκληρωτισμό, ‘βαριούνται’ και τη δημοκρατία. Θα επιχειρήσω μια επιγραμματική ανακεφαλαίωση των πρόσφατων γεγονότων. Όποιος αρκέστηκε στην αγοραία ενημέρωση, θα πρέπει μάλλον να διερωτάται για το πώς οι προτάσεις του J C Juncker, που πριν το δημοψήφισμα παρουσιάζονταν να μην έχουν κοινά με τις αντιπροτάσεις του Α Τσίπρα, μετά την προχτεσινή ψηφοφορία στη Βουλή εμφανίζονται να μην έχουν διαφορές.

Παρασκευή, 03 Ιουλίου 2015 23:05

Γιατί Όχι

Σε ένα ανυπέρβλητο κείμενό του ο βραβευμένος με Nobel (1957) Γάλλος Συγγραφέας και Φιλόσοφος Albert Camus (1913-1960) διαπιστώνει: Αρκεί ο Θεός να εκτοπιστεί από αυτόν τον ιστορικό κόσμο και αμέσως γεννιέται η γερμανική ιδεολογία, όπου η δράση δεν είναι πλέον τελειοποίηση, αλλά καθαρή κατάκτηση, δηλαδή τυραννία. Και συνεχίζει: Ωστόσο ο ιστορικός απολυταρχισμός, παρ’ όλους τους θριάμβους του, δεν έπαψε ποτέ να συγκρούεται με μια ακατανίκητη επιθυμία της ανθρώπινης φύσης της οποίας η Μεσόγειος, εκεί όπου η διάνοια είναι αδελφή του θαμπωτικού φωτός, φυλάει το μυστικό1.

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015 19:11

Ο Απρόθυμος Ηγεμόνας

Ενώ η αγωνία κορυφώνεται και η διαίρεση υποδαυλίζεται, στη συντριπτική του πλειοψηφία ο ελληνικός λαός παραμένει υποδειγματικά ψύχραιμος. Οι επισκέπτες αυτής της σελίδας ίσως θυμούνται ότι πάντα επέμενα στην άποψη ότι, έστω και την τελευταία στιγμή, θα βρεθεί η χρυσή τομή. Δηλαδή κάποια κοινά αποδεκτή λύση, που αφενός θα περισώζει το όποιο κύρος έχει απομείνει στις απρόθυμες ευρωπαϊκές (i.e.γερμανικές) ηγεσίες και παράλληλα θα εναρμονίζεται με τις γενικότερες λαϊκές (i.e. ελληνικές) απαιτήσεις για μια βιώσιμη προοπτική.

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015 20:51

Ίτε Παίδες Ελλήνων

 Σε μία θεολογική σύνοδο που είχε συγκαλέσει ο Αυτοκράτορας Κάρολος ο Ε΄ στο Valladolid της Ισπανίας το μακρινό 1550-1 αποφασίστηκε ότι οι ιθαγενείς κάτοικοι του δυτικού ημισφαιρίου, δηλαδή οι Αμερικάνοι της εποχής εκείνης, ήταν ανθρώπινα όντα με ψυχή και άρα υπήρχε η δυνατότητα να σωθούν. Μπορούσε λοιπόν να δρομολογηθεί ο προσηλυτισμός και η κατάκτησή τους. Πρέπει λοιπόν να θεωρείται πρόοδος το γεγονός ότι στη σύγχρονη εποχή δύνανται να παρίστανται στα συνέδρια του (μη θεσμοθετημένου) Eurogroup και εκπρόσωποι των ιθαγενών.

Copyright Κυριάκος Παράσογλου - CrashNews.gr © 2020. Design by Kostas Tsampalis