Πολιτική

αριστερά & νεοφιλελευθερισμός

Χαλεπόν ἐσθλόν ἔμμεναι1.

Στο κείμενο που ακολουθεί εξιστορείται η καθοριστική συμβολή της ελληνικής αριστεράς στην πρωταρχική επιβολή της εγχώριας εκδοχής του νεοφιλελευθερισμού στην ελληνική κοινωνία. Το πραγματικό ύφος της, δηλαδή το περιεχόμενο της πολιτικής της, όπως αυτό αποτυπώθηκε στις θεμελιώδεις αποφάσεις της στα χρόνια της διακυβέρνησής της, δείχνει ότι παραμένει πιστή και συνεπής στην τότε επιλογή της. Κι μ’ αυτό δεν εννοείται μόνο η συγκυβέρνηση και η συνέχισή της με την ένταξη των ''υπερ''πατριωτών στελεχών στα ψηφοδέλτια του κυβερνητικού κόμματος.

Το άρθρο είναι μακροσκελές. Επιμένω στις λεπτομέρειες γιατί ο στόχος είναι η κατά το δυνατόν τεκμηριωμένη ενημέρωση και όχι η ύπουλη προπαγάνδα. Με την παράθεση των πηγών εξασφαλίζεται στον αναγνώστη η δυνατότητα, διασταυρώνοντας τα δεδομένα και αξιολογώντας τις αναφορές, να σχηματίσει τη δική του άποψη. Έτσι, αν και παίρνω θέση απέναντι στα γεγονότα, κανένας δεν χρειάζεται να παρασύρεται από τις εκτιμήσεις και τα συμπεράσματά μου.

Η Σήραγγα των Περιστεριών

Η ωμή, στα όρια του κυνισμού, παραδοχή των δηλώσεων J C Juncker, όσον αφορά τη ‘‘διάσωση’’ της Ελλάδας, που σε πραγματικούς όρους δεν κόστισε ούτε ένα ευρώ στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, αλλά αξιοποιήθηκε για την ηθική ταπείνωση και την οικονομική εξουθένωση της πλειονότητας του ελληνικού λαού και η αυριανή εκλογική διαδικασία, μου θύμισαν μια σκοπευτική πρακτική που περιγράφει σ’ ένα από τα τελευταία βιβλία του ο Άγγλος συγγραφέας David Cornwell (John Le Carré):

Κοντά στο καζίνο [Μόντε Κάρλο] ήταν το κτίριο της αθλητικής λέσχης και μπροστά του απλωνόταν μια έκταση με γκαζόν και ένα ανοιχτό σκοπευτήριο με θέα στη θάλασσα. Κάτω από τη φυτεμένη με γκαζόν έκταση υπήρχαν μικρές παράλληλες σήραγγες που κατέληγαν όλες στη σειρά στην άκρη της θάλασσας. Μέσα σ’ αυτές τις σήραγγες έβαζαν ζωντανά περιστέρια που είχαν εκκολαφθεί και παγιδευτεί στη στέγη του καζίνου.

Υπερίσχυση

Υπερίσχυση

Αντί ενός ακόμη ανιαρού ‘‘πολιτικού’’ σχολίου που θα εξηγεί τους κομματικούς τακτικισμούς ως το χρέος προς την πατρίδα, κι άλλα ηχηρά παρόμοια1 παραθέτω ένα ποίημα του μεγάλου αλεξανδρινού, που ερμηνεύει επαρκώς την παρούσα κατάσταση και προλέγει ακριβώς ότι θ’ ακολουθήσει.

Μπορεί βέβαια να πέφτω έξω. Αλλά σε μια χώρα και σε μια εποχή, όπου κανείς και κυρίως ‘‘πολιτικός’’ δεν δεσμεύεται απ’ ότι λέει2 , γιατί θα έπρεπε η εγκυρότητα μιας ‘‘πολιτικής’’ εκτίμησης να απασχολεί τον απλό πολίτη. Με μια άλλη διατύπωση η υποταγή των πολιτών στις απαιτήσεις της πολιτικής ορθότητας αποτελεί μια από τις πιο βασικές πηγές εισοδήματος και υπεροχής του πολιτικού προσωπικού. Η πολιτική ορθότητα δηλαδή συνιστά τη συνέχιση της θρησκοληψίας με πολιτικούς όρους.

Σελίδα 1 από 19

Πνευματικά Δικαιώματα

   Ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε. Σας υπενθυμίζουμε τα σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα. Παρακαλούμε σεβαστείτε τα. Ως πράξη αντίστασης.     

  

Facebook Like

Επικοινωνία